Dziennik konserwacji dźwigu: wzór wpisu i najczęstsze błędy
Dziennik konserwacji dźwigu, obok księgi rewizyjnej, to dokument, który inspektor UDT sprawdza przy każdym badaniu. Z niego wynika, czy przeglądy były robione na czas, w pełnym zakresie i przez osobę z uprawnieniami. Pokazujemy, kto prowadzi dziennik, co musi zawierać wpis, jak może wyglądać wzór wpisu i jakich błędów unikać.
Stan prawny na 12 listopada 2026 r.
Kto prowadzi dziennik konserwacji dźwigu i gdzie się go przechowuje
Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego dla urządzeń transportu bliskiego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2176) dzieli obowiązki między dwie osoby:
- Eksploatujący zakłada i przechowuje dziennik, oddzielnie dla każdego urządzenia (§ 7 ust. 2). W budynkach eksploatującym jest zwykle właściciel albo zarządca.
- Konserwujący prowadzi dziennik, czyli robi w nim wpisy (§ 7 ust. 2 i § 9 ust. 1 pkt 5). Wytyczne UDT podkreślają, że to konserwator, jako osoba z zaświadczeniem kwalifikacyjnym, jest upoważniony do wpisów.
Dziennik jest więc związany z urządzeniem, a nie z firmą serwisową. Przy zmianie konserwatora zostaje przy dźwigu i jest prowadzony dalej. W praktyce dobrze, gdy nowy konserwator zaczyna od wpisu o stanie urządzenia w dniu przejęcia. Dziennik trzeba pokazać przy każdym badaniu UDT. Często trzyma się go przy urządzeniu, na przykład w maszynowni, razem z instrukcją eksploatacji. To praktyka, nie wymóg przepisów. Dlaczego warto mieć wszystkie dane o dźwigu w jednym miejscu, piszemy w tekście Dane o urządzeniach w jednym miejscu.
Rozporządzenie dopuszcza dziennik w formie elektronicznej (§ 7 ust. 3), a wytyczne UDT mówią, że wzór dziennika nie jest określony. Dziennik może więc być zeszytem, formularzem albo zapisem elektronicznym, byle spełniał wymagania opisane niżej.
Co musi zawierać wpis w dzienniku konserwacji
Konserwujący odnotowuje w dzienniku przeglądy, przegląd roczny i usunięte usterki, a przy każdej z tych czynności wynik oraz (§ 9 ust. 1 pkt 5):
| Element wpisu | Do czego służy |
|---|---|
| Data przeglądu | Potwierdza, że zachowano wymagane odstępy między przeglądami |
| Imię i nazwisko konserwującego | Pozwala ustalić, kto wykonał przegląd |
| Numer zaświadczenia kwalifikacyjnego | Potwierdza, że konserwator miał wymagane uprawnienia |
| Wykonane czynności i wynik | Pokazuje zakres przeglądu i to, czy urządzenie może pracować dalej |
| Stan licznika roboczogodzin lub cykli | Obowiązkowy, jeśli urządzenie ma licznik. Dokumentuje pracę dźwigu, potrzebną m.in. do oceny resursu |
Drugą kolumnę oparliśmy głównie na wytycznych UDT. W skrócie: inspektor sprawdza w dzienniku trzy rzeczy – zakres, terminowość i osoby.
Jakie zdarzenia też trzeba wpisać
Dziennik to nie tylko regularne przeglądy. Przepisy wymagają wpisów także przy innych okazjach:
- Usunięcie usterki. Usuwanie usterek należy do konserwującego i trafia do dziennika razem z wynikiem (§ 9 ust. 1 pkt 4 i 5).
- Wyłączenie z eksploatacji. Gdy usterka wymaga wyłączenia dźwigu, konserwujący od razu zawiadamia eksploatującego i robi wpis (§ 9 ust. 1 pkt 6).
- Przegląd roczny. Przegląd konstrukcji nośnej, toru jezdnego oraz instalacji ochrony przeciwporażeniowej i uziemień, robiony nie rzadziej niż raz na 12 miesięcy, jeśli instrukcja nie ustala innego terminu, również wpisuje się do dziennika z wynikiem sprawdzeń (§ 9 ust. 1 pkt 3 i 5).
- Pomiary elektryczne. Wykonanie pomiarów odnotowuje się w dzienniku konserwacji (§ 6 ust. 3). Według wytycznych UDT konserwator po poznaniu wyniku potwierdza wpisem, czy urządzenie może dalej pracować.
- Przeniesienie dźwigu. Po demontażu i ponownym montażu w nowym miejscu eksploatujący składa wniosek o badanie doraźne eksploatacyjne UDT (§ 17 ust. 2 pkt 3). Prace konserwującego przy ponownym uruchomieniu warto odnotować w dzienniku.
Wzór wpisu w dzienniku konserwacji – przykład
Poniżej przykład, jak mogą wyglądać wpisy dla jednego dźwigu osobowego. To nie jest urzędowy wzór, bo takiego nie ma. Dane są przykładowe.
| Data | Czynności i wynik | Konserwator |
|---|---|---|
| 6.10.2026 | Przegląd konserwacyjny wg instrukcji: sprawdzono napęd, hamulec, liny i ich zamocowania, ogranicznik prędkości, zamki drzwi szybowych, sterowanie, sygnalizację, oświetlenie kabiny oraz prawidłowość obsługi. Wyregulowano zamek drzwi na 4. przystanku. Licznik jazd: 412 380. Wynik: urządzenie sprawne. | Imię i nazwisko, nr zaświadczenia, podpis |
| 20.10.2026 | Usunięcie usterki: wymiana przycisku wezwania na 2. przystanku na identyczny. Próba działania pozytywna. Licznik jazd: 415 120. Wynik: urządzenie sprawne. | Imię i nazwisko, nr zaświadczenia, podpis |
| 28.10.2026 | Kabina zatrzymuje się ok. 5 cm poniżej poziomu 3. przystanku. Urządzenie wyłączone z eksploatacji i zabezpieczone, zarządcę zawiadomiono telefonicznie. Licznik jazd: 416 890. Wynik: urządzenie niesprawne, wyłączone do czasu usunięcia usterki. | Imię i nazwisko, nr zaświadczenia, podpis |
| 29.10.2026 | Regulacja zatrzymania na 3. przystanku. Próby jazdy na wszystkich przystankach pozytywne. Licznik jazd: 416 905. Wynik: urządzenie sprawne, przywrócone do eksploatacji. | Imię i nazwisko, nr zaświadczenia, podpis |
| 4.11.2026 | Przegląd konserwacyjny wg instrukcji (zakres jak 6.10). Licznik jazd: 418 230. Wynik: urządzenie sprawne. | Imię i nazwisko, nr zaświadczenia, podpis |
Dobry wpis da się przeczytać bez znajomości urządzenia: wiadomo, co sprawdzono, co poprawiono, ile dźwig przejechał i czy może jeździć dalej. Odstęp między przeglądami w przykładzie wynosi 29 dni.
Najczęstsze błędy w dzienniku konserwacji
Każdy z tych błędów oznacza, że wpis nie spełnia któregoś z wymagań z § 9 ust. 1 pkt 5 albo że czegoś w dzienniku brakuje.
1. Wpis „przegląd – OK” bez czynności. Przepis wymaga odnotowania wykonanych czynności i ich wyniku. Sam podpis i data nie pokazują zakresu przeglądu.
2. Brak numeru zaświadczenia. Bez numeru nie da się potwierdzić, że przegląd wykonała osoba z uprawnieniami. Dotyczy to zwłaszcza zastępstw i nowych pracowników.
3. Przerwy dłuższe niż wymagany termin. Dla dźwigu osobowego to 30 dni, o ile instrukcja eksploatacji nie ustala innego terminu (§ 9 ust. 3 i załącznik nr 2). Konserwacja „raz w miesiącu” łatwo daje dłuższą przerwę: przegląd 2 października i następny 4 listopada to już 33 dni. Bezpieczniej liczyć termin od daty ostatniego wpisu, a nie od początku miesiąca.
4. Brak stanu licznika. Jeśli sterowanie zlicza jazdy albo godziny, ich stan należy do każdego wpisu. Bez niego trudniej później ustalić stopień wykorzystania resursu.
5. Usterki usunięte „przy okazji”. Naprawa drobnej usterki bez wpisu znika z historii urządzenia. Przy powtarzającej się awarii nie widać, ile razy wracała.
6. Brak wpisu o pomiarach i o przeglądzie rocznym. To czynności rzadkie, więc łatwo o nich zapomnieć, a przepisy wymagają ich odnotowania.
7. Wpisy uzupełniane hurtem. Zapisy robione po kilku tygodniach, jednym charakterem pisma i jednym długopisem, budzą wątpliwości, czy przeglądy rzeczywiście odbyły się w podanych dniach. Najlepiej robić wpis na miejscu, zaraz po pracy.
8. Dziennika nie ma na badaniu. Dziennik trzeba przedstawić przy każdym badaniu. Jeśli na co dzień leży w biurze firmy serwisowej, ustalcie z zarządcą przed badaniem, kto go przyniesie.
Ważne: dziennik a badanie UDT
Badanie bez konserwującego jest możliwe tylko wtedy, gdy spełnione są trzy warunki: badanie nie wymaga jego udziału, eksploatujący uzgodnił to z UDT najpóźniej dzień wcześniej, a konserwacje były wykonywane zgodnie z przepisami i odnotowane w dzienniku (§ 13 ust. 4). Według wytycznych UDT brak aktualnych, pozytywnych przeglądów w dzienniku może też sprawić, że inspektor nie przeprowadzi prób technicznych. Lepiej więc nie zostawiać luk we wpisach.
Przed badaniem UDT przejrzyj dziennik konserwacji:
- czy odstępy między przeglądami mieszczą się w terminie,
- czy każdy wpis ma czynności, wynik, nazwisko i numer zaświadczenia,
- czy przy wpisach jest stan licznika, jeśli dźwig go ma,
- czy jest wpis o przeglądzie rocznym i o ostatnich pomiarach elektrycznych,
- czy usterki i wyłączenia mają wpis o usunięciu i przywróceniu do eksploatacji,
- czy wiadomo, kto przyniesie dziennik na badanie.
Dziennik konserwacji a rejestr przebiegu eksploatacji
Rozporządzenie wymienia dwa osobne obowiązki eksploatującego (§ 7 ust. 2): zakładanie i przechowywanie dziennika konserwacji oraz rejestrowanie przebiegu eksploatacji według wymagań instrukcji. Rejestr przebiegu eksploatacji służy m.in. do oceny resursu, a UDT ma do niego osobne wytyczne.
Gdy rejestracji przebiegu eksploatacji brakuje z przyczyn niezależnych od eksploatującego, ten odtwarza go na podstawie wiedzy technicznej i dobrej praktyki inżynierskiej (§ 7 ust. 4). Odtwarzania dziennika konserwacji przepisy nie opisują – o tym, co zrobić z zaginionym dziennikiem, piszemy w pytaniach na końcu.
Jak to wygląda w LiftManagerze
LiftManager nie zastępuje dziennika konserwacji. Wpis w dzienniku urządzenia, z numerem zaświadczenia i stanem licznika, robi konserwator. LiftManager porządkuje pracę firmy serwisowej wokół tych wpisów.
Każda konserwacja jest w nim zadaniem przy konkretnym urządzeniu. Konserwator akceptuje ją w aplikacji z datą akceptacji, uwagami i podpisem klienta na ekranie telefonu, a aplikacja od razu proponuje datę kolejnej konserwacji. Dzięki temu biuro widzi w kalendarzu z wyprzedzeniem, przy których dźwigach zbliża się termin przeglądu. Zakres przeglądu można ułożyć jako checklistę przypisaną do urządzenia, żeby w terenie nic nie umknęło.
Biuro widzi zamknięte konserwacje w panelu, a konserwator w historii urządzenia w aplikacji. Z każdej konserwacji biuro może wygenerować protokół z własnego szablonu Excel. Więcej o całym procesie przeczytasz w artykule Konserwacja dźwigu: przepisy, co ile, zakres i kto odpowiada.
Najczęstsze pytania
Czy jest urzędowy wzór dziennika konserwacji dźwigu?
Nie. Wytyczne UDT mówią, że wzór nie jest określony. Ważne jest, żeby z wpisu dało się ustalić datę, konserwatora z zaświadczeniem, wykonane czynności i wynik.
Kto przechowuje dziennik konserwacji?
Eksploatujący, czyli zwykle właściciel albo zarządca budynku. Konserwator robi w nim wpisy, ale dziennik należy do urządzenia.
Czy dziennik konserwacji może być elektroniczny?
Tak. Rozporządzenie wprost dopuszcza formę elektroniczną. Musi spełniać te same wymagania co papierowa: data, konserwator z numerem zaświadczenia, czynności, wynik i stan licznika, jeśli urządzenie go ma.
Czy wymianę części trzeba wpisać do dziennika?
Tak. Wymiana części przy usuwaniu usterki to czynność konserwującego, którą odnotowuje się w dzienniku razem z wynikiem. Bez uzgodnienia z UDT można wymienić tylko element o takich samych parametrach. Po wymianie m.in. lin, ogranicznika prędkości czy ryglowania drzwi przystankowych eksploatujący składa wniosek o badanie doraźne eksploatacyjne (§ 17 ust. 2 pkt 1).
Co zrobić, gdy dziennik zaginął?
Przepisy nie opisują odtwarzania dziennika. W praktyce eksploatujący zakłada nowy dziennik, a konserwator zapisuje w nim aktualny stan urządzenia. Warto zebrać, co się da: protokoły, faktury za części, zapisy firmy serwisowej.
Źródła
- Rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z 30 października 2018 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji, napraw i modernizacji urządzeń transportu bliskiego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2176): § 6 ust. 3, § 7 ust. 2–4, § 9 ust. 1 i 3, § 13 ust. 4, § 16 ust. 2, § 17 ust. 2, załącznik nr 2.
- Urząd Dozoru Technicznego, Przewodnik dla UTB: „Wytyczne UDT dotyczące eksploatacji urządzeń transportu bliskiego”, wydanie 3 z 9 lutego 2022 r. (komentarze do § 6.3, § 7.3, § 9.1 i § 16.2), oraz „Wytyczne UDT dotyczące rejestracji przebiegu eksploatacji UTB”.
